EN 10255 RURY STALOWE

WYMIARY I ROZMIARY RUR STALOWYCH EN 10255

Poniższa tabela zawiera wymiary i wagę rur stalowych zgodnie z europejską normą EN 10255 „Rury ze stali niestopowej nadające się do spawania i gwintowania” oraz brytyjską normą BS 1387:1985 „Specyfikacje dla rur stalowych i rurek z gwintem i kielichem oraz rur stalowych o gładkich końcach nadających się do spawania lub przykręcania do gwintów rurowych BS 21”:

SKONTAKTUJ SIĘ Z NAMI:sales@briskmetal.com

SKŁAD CHEMICZNY RUR EN 10255

WŁAŚCIWOŚCI MECHANICZNE RUR EN 10255

TOLERANCJE RURUR EN 10255

- Typ L - Tolerancja wymiarów i masa jednostkowa

- Typ L1 - Tolerancja wymiarów i masa jednostkowa

- Typ L2 - Tolerancja wymiarów i masa jednostkowa

- Grubość ścianki

• ±10%. dla serii M i H oraz typu L;

• -8% z tolerancją dodatnią ograniczoną tolerancją masy, dla typów L1 i L2.

- Waga

• ±7,5% dla wiązek o masie 10 ton i większej, dla serii M i H oraz typu L;
• +10%, -8% na poszczególne rurki dla typów L1 i L2.

- Prostota

• Prostoliniowość nie powinna przekraczać 0,002 L.

BADANIA I KONTROLA RURUR EN 10255

- Próba rozciągania

Próbę rozciągania należy przeprowadzić na gołej rurze zgodnie z normą EN 10002-1.

- Test zginania

Aby zapewnić jakość naszych spawanych rur, przeprowadzamy próbę zginania zgodnie z normą EN 10232. Próbie tej poddawane są gołe rury o określonych średnicach zewnętrznych od 17,2 mm do 60,3 mm włącznie, a rura jest wyginana pod kątem 90 stopni. Rowek w narzędziu formującym ma szerokość dokładnie dopasowaną do średnicy rury i głębokość nie mniejszą niż połowa średnicy. Promień na dole rowka tego pierwszego jest podany w poniższej tabeli. Rury spawane należy zaginać spoiną na zewnątrz zagięcia. Rury nie mogą wykazywać żadnych pęknięć widocznych bez użycia pomocy powiększających. Wykonując ten test, możemy mieć pewność, że nasze spawane rury spełniają najwyższe standardy jakości.

- Test spłaszczania

W celu zapewnienia integralności konstrukcyjnej rur spawanych przeprowadza się próbę spłaszczania zgodnie z normą EN 10233. Próba poddawana jest gołym rurom o średnicy zewnętrznej większej niż 60,3 mm i polega na spłaszczaniu rury w prasie do momentu, gdy odległość pomiędzy płytami dociskowymi mierzona pod obciążeniem osiągnie 75% pierwotnej średnicy zewnętrznej. Spoinę należy układać naprzemiennie pod kątem 0 lub 90 stopni w stosunku do kierunku spłaszczenia. Podczas procesu spłaszczania rura nie powinna wykazywać żadnych pęknięć ani wad widocznych bez użycia środków powiększających. Gdy odległość między płytami osiągnie 60% pierwotnej średnicy zewnętrznej, niewielkie przedwczesne uszkodzenie krawędzi nie będzie uważane za przyczynę odrzucenia. Test ten gwarantuje, że spawane rury wytrzymają wymagane ciśnienie bez uszkodzenia.

- Test szczelności

Każdy system obejmujący transport płynów musi być zaprojektowany tak, aby zapewnić brak wycieków. Jest to szczególnie ważne w branżach takich jak opieka zdrowotna, gdzie nawet niewielki wyciek może mieć poważne konsekwencje. Aby zapewnić integralność swoich produktów, producenci muszą poddawać każdą rurkę-testowi szczelności. Najpopularniejszym rodzajem testu jest próba hydrostatyczna, która polega na napełnieniu rurki wodą i podniesieniu jej ciśnienia do 50 barów przez co najmniej 5 sekund. Jednakże producenci mają również możliwość zastosowania testu elektromagnetycznego zgodnie z normą EN 10246-1. Niezależnie od rodzaju testu, celem jest zapewnienie, że gotowy produkt jest całkowicie bezpieczny i zdatny do użycia.

- Kontrola wymiarowa

Należy przeprowadzić kontrolę rozmiaru i wymiarów.

- Badanie wizualne

Oględziny wizualne należy wykonać zgodnie z normą.

OZNACZANIE NA RURACH EN 10255

Oznaczenia należy umieścić co najmniej raz w odległości jednego metra od jednego końca rury, a rury należy oznakować następującymi informacjami, stosując odpowiednie i trwałe metody:

• Nazwa lub znak towarowy producenta;
• Poważny symbol (H lub M) i typ (L, L1 lub L2);
• Symbol procesu produkcyjnego (S lub W)

Kolory mogą być pomocnym sposobem organizowania i identyfikowania różnych obiektów, co jest szczególnie prawdziwe w przypadku rurek. Rury są często używane w różnych miejscach, od placów budowy po laboratoria, i są dostępne w szerokiej gamie rozmiarów i materiałów. Chociaż każdy typ rurki ma swoje własne, unikalne właściwości, wszystkie muszą być oznakowane, aby można je było łatwo zidentyfikować. Producent może zdecydować się na zastosowanie kodowania kolorami zamiast oznaczeń serii lub typu. Ułatwi to szybką identyfikację różnych typów probówek, oszczędzając czas i zapobiegając pomyłkom.

Na etykiecie każdego pakietu powinny znaleźć się następujące informacje:

• Nazwa lub znak towarowy producenta;
• Standardowy kod EN 10255;
• Symbol procesu produkcyjnego (S lub W)
• D (średnica zewnętrzna) lub R (rozmiar gwintu);
• Seria, typ lub podana grubość ścianki.

TABELA PORÓWNAWCZA EN 10255 I BS 1387

Zniesiona i zastąpiona normą europejską EN 10255: 2004 (przyjętą przez brytyjską krajową jednostkę normalizacyjną jako BS EN 10255:2004 „Rury ze stali niestopowej-nadające się do spawania lub gwintowania”), norma BS 1387:1985 została wycofana. Odpowiadające sobie rodzaje w normach BS 1387 i EN 10255 wymieniono w poniższej tabeli.

WYGLĄD RUR EN 10255

Jakość rury często zależy od jej wykończenia powierzchni. Z tego powodu producenci muszą zadbać o to, aby ich produkty były wolne od wad, które można wykryć podczas oględzin. Wewnętrzna i zewnętrzna powierzchnia tuby musi być gładka, bez niedoskonałości i śladów wymagających obciągania. Wszelkie niedoskonałości powierzchni, które naruszają określoną minimalną grubość ściany, są uważane za wady. Dopuszczalne jest usuwanie niedoskonałości powierzchni poprzez szlifowanie lub obróbkę skrawaniem pod warunkiem, że grubość ścianki w obszarze obrobionym jest nie mniejsza niż określone minimum. Wszystkie obszary obrobione muszą płynnie wtapiać się w kontur rury. Postępując zgodnie z tymi wytycznymi, producenci mogą produkować rury o doskonałym wykończeniu powierzchni, które spełnia najwyższe standardy jakości.